ayan na po yung doodle nung 10 na nag like last time haha di ko pala keri yung isang doodle kada blogger kaya ayan pinagsama-sama ko na lang sa iisang doodle
pasensya na kung medyo di maganda o medyo plain, sabaw ang imagination e hahaha basta pagtyagaan niyo na lang po :)))
SALAMAT POWXSZ
"Minsan, kahit gaano mo kamahal ang isang tao, kung di ka naman n’ya kayang pahalagahan, mapapagod at mapapagod ka rin."
-(via dayoseyn)
The Sandman: Dear TSAMU2013 Attendees
5.19.2013
Hi guys!
So, TSAMU2013 is just a few days away and we, your organizers, are as excited as you guys. So, here’s a quick recap so that we won’t forget anything.
TSAMU2013 will be held at Chinese Garden, Luneta Park, Manila at 11:00 in the morning. Please do come in time because we have…
Masyado kang mabait para masaktan.
Ayan, dito mo naman makikita yung mga taong na friendzoned. Sa sobrang bait mo sa kanila, ayaw ka nila i take as risk para sa relasyon. Minsan kaya naman talaga nila makipag relasyon sayo eh. Kaso nga ayaw nila mawalan ng isang mabuting tao sa kanila if ever hindi naging maganda ang takbo ng relasyon. Minsan kasi akala natin kaya natin eh. Pero sa huli maglalabasan ang mga ugali na hindi naipakita dahil nga magkaibigan lang naman kayo. Napaka ironic na ganun minsan ang nangyayari no? Tipong all you want is the best for them still sa huli hindi mo nakukuha yung bagay na gusto mo if ever na ma fall ka dun sa tao na yun.
Minsan naiisip ko, kaya siguro madalas nasasaktan yung mga tao kasi patuloy silang nag tatake risk sa taong hindi naman ganung ka OK. Kasi dun sila nag sesettle sa taong hindi naman masama pero medyo bad boy. Yun bang mga taong worth the risk. Tipong mawala man, edi ok lang. Pero kung mapatino nila edi mas ok.
At yung mga mababait, ayun. Patuloy na nagbibigay lang ng payo. Patuloy na nasa likod lang at naka masid sa taong mahal niya at pinapangarap niya na nasasaktan lang kasama yung taong “Worth the risk”.
Dahil nga ba “We accept the love we think we deserve?” o gusto mo lang i explore ang iba’t-ibang tao kung ano mai ooffer nila sayo? Sino nga rin naman tayo para husgahan yung mga medyo bad boy diba? Basta ang alam natin masama sila kasi sinasaktan nila at hindi binibigyan ng importansya ang taong pinapahalagahan mo.
Gaano nga ba ulit kasaya magmahal ng ibang tao?
Madalas nating matanong to sa sarili natin kapag masyado nating binigyan ng oras ang ating mga sarili. Yun bang sarili mo lang ang mahal mo at hindi ka na a- attach sa kahit na sinong tao. Yun bang pantay pantay tingin mo sa kanila. Buhay pag-ibig na walang spark. Isang coloring book na walang kulay. Isang mundong tahimik pero masaya.
Masaya dahil wala kang inaalala. Tanggap mo sa sarili mong wala. Wala kang ini expect. Alam mo kasing mag-isa ka lang. Ganun mo kamahal ang sarili mo.
Minsan, may dumadating na tao. Pero good for 1 week or 3 days lang. Yun bang usap na akala mo ayun na pero wala pala talaga. Tipong sweet kayo ngayon pero bukas wala na. Yun pala bored lang sila. Sa huli ikaw tong willing na magmahal eh ikaw pa nagawang instrumento sa panandaliang kasiyahan nila.
Gaano nga ba ulit kasaya magmahal ng ibang tao? Andun ba yung mga bagay na hindi nabibili ng pera? Kasi madalas, kapag mahal mo ng sobra ang sarili mo. Pilit mong binibili ang mga bagay na nagpapasaya sayo. Pero after nun wala na ulit, malungkot ka na ulit.
Gaano nga ba ulit kasaya magmahal ng ibang tao? Andun ba yung walang hanggang saya at kilig kaya ang mga tao eh patuloy na hinahanap ito?
Feel ko, It’s all in the mind. Once na nasa relasyon ka na, minsan hihilingin mo na sana single ka na lang dahil nasasakal ka at miss mo na ang buhay mo nung single ka pa lang. At kapag single ka naman, gusto mong magkarelasyon dahil gusto mong may nag aalaga sayo dahil akala mo kailangan mo talaga ito pero hindi naman. Pero syempre, in the end of the day. Iba pa rin yung may partner ka. Yung meron kang masasabi mong “sayo”.
Sarap kaya kapag may taong binibigyan ka ng importansya at pinaparamdam niya sayo kung gaano ka kahalaga.
I want to go to sleep and have your face be that last thing I see.
I want to wake up every morning and have your face be the first thing I see. I want to hug you when life goes bad and when nothing makes sense. I want you to care enough to come find me. I want you to know that I need you in more ways than just one. And it’s killing me cause you will never know, will you? Not unless I tell you. But I want you to know everything by yourself. I don’t want to tell you anything. I just want you to know.
I know it seems like I’m this strong person who can get though anything, but inside I’m fragile. I’ve had so many things thrown at me, and each one has only made a crack. What I’m afraid of is shattering.
